Yakın zamanda yayımlanan bir anket, iki yıl boyunca 500’den fazla bilim konferansı sunumunu inceledi. Bu çalışma, bilim insanları mizahı yeteneğini anlamayı amaçladı. Sonuçlar oldukça tahmin edilebilirdi. Mizah denemelerinin üçte ikisi yalnızca kibar kıkırdamalar veya tamamen sessizlikle karşılandı. Salonun büyük çoğunluğunu güldürmeyi başaran denemeler ise sadece yüzde 9’da kaldı.
Bilim İnsanları Mizahı: Konferanslarda Neden Zorlu Bir Görev?
Beklenenin aksine, en büyük kahkahalar teknik aksaklıklardan geldi. Slaytların bozulması veya mikrofonun kesilmesi gibi durumlar izleyicileri bir araya getirdi. Başkasının başına bir şeyler ters gittiğinde, izleyici hemen kaynaşıyor.
Herhangi bir konuda bir konferansa katılan herkes bunu bilir. Mizah, ısınmamış bir seyirci önünde sergilemesi zor bir beceridir. Televizyon şovları bile açılış segmentlerini “soğuk başlangıç” olarak adlandırır. Seyirci henüz hiçbir şeye gülmemişken, ilk kahkahayı almak gerçekten çok zordur.
Mizahsız Sunumlar: Akılda Kalıcılık Sorunu
Konuşmaların yaklaşık yüzde 40’ı ise mizahtan tamamen kaçındı. Bu güvenli bir yol olsa da öğleden sonrayı daha da uzatıyor. Daha ilginç bir bulguya göre, bu tür konuşmalar akılda daha az kalıyor. Bir tıp bilimci durumu şöyle açıkladı: “Konferanslardaki inanılmaz içerik zenginliğine rağmen ilgili kalmak zor. İlgili kalmaktan kastım uyanık kalmak.”
